Medpredmetna literarna
delavnica: Federico García
Lorca in Srečko Kosovel –
povezava slovenskega in španskega
jezika
Darinka Ambrož in
Urša Kastelic Vukadinovič
• Kaj naj sploh rečem o poeziji? Kaj naj rečem o
teh oblakih in tem nebu? Gledati, gledati in nič
drugega …
Federico García Lorca
• Samo Človek, ki bo globoko izoblikoval svojo
dušo, le tak človek bo lahko človek bodočnosti,
pošten, pravičen in etičen, ker je tudi vsa etika
odsev lepote duše.
Srečko Kosovel
• Mednarodna izmenjava s špansko šolo
IES Alhakén II iz Córdobe,
• promocija slovenske literature, kulture in
jezika.
CILJI
• Medpredmetno povezati slovenski in
španski jezik,
• spodbujati dijakovo doživljanje poezije
(začutiti pesniški svet),
• gojiti dijakovo lastno ustvarjalnost (izraziti
lastno doživetje in izraziti sebe).
SREČKO
KOSOVEL
FEDERICO
GARCÍA LORCA
Tomaj
Granada
A. ČERNIGOJ
S. DALÍ
Kras
Andaluzija
CANCIÓN DEL JINETE
Córdoba.
Lejana y sola.
VITEZOVA PESEM
Cordoba.
Daljna in sama.
Jaca negra, luna grande,
y aceitunas en mi alforja.
Aunque sepa los caminos
yo nunca llegaré a Córdoba.
Kobila črna, luna velika,
in masline v moji bisagi.
Čeprav poznam vse ceste,
nikdar ne pridem v Cordobo.
Por el llano, por el viento,
jaca negra, luna roja.
La muerte me está mirando
desde las torres de Córdoba.
Na ravnini, v vetru
kobila črna, luna rdeča.
Smrt me oprezuje
s stolpov v Cordobi.
¡Ay qué camino tan largo!
¡Ay mi jaca valerosa!
¡Ay que la muerte me espera,
antes de llegar a Córdoba!
Joj, kako dolga je cesta!
Joj, moja vrla kobila!
Joj, ko me smrt pričakuje,
preden še pridem v Cordobo!
Córdoba.
Lejana y sola.
Cordoba.
Daljna in sama.
Prevedel Alojz Gradnik
Srečko Kosovel: Slutnja
Polja.
Podrtija ob cesti.
Tema.
Tišina bolesti.
SREČKO KOSOVEL: PRESENTIMIENTO
Campos.
Escombros al lado de la calle.
Oscuridad.
El silencio del dolor.
V dalji
okno svetlo.
Kdo?
senca na njem.
En la lejanía
una ventana iluminada.
¿Quién?
Una sombra en ella.
Nekdo gleda
za menoj,
z menoj
nepokoj
in slutnja smrti.
Una mirada me sigue.
Conmigo
intranquilidad
y presentimiento
de la muerte.
(Prevod Urša Kastelic Vukadinovič in Ignacio
Escriche Rubio)
SREČKO
KOSOVEL:
RDEČA
RAKETA
Jaz sem rdeča raketa, vžigam
Se in gorim in ugašam.
Joj, jaz v rdeči obleki!
Joj, jaz s srcem rdečim!
Joj, jaz z rdečo krvjo!
Neutruden bežim, kakor
da sam moram v izpolnjenje.
In čim bolj bežim, tem bolj gorim.
In čim bolj gorim, tem bolj trpim.
In čim bolj trpim, hitreje ugašam.
O, jaz, ki bi živel rad večno. In
grem, čovek rdeči, čez polje
zeleno,
nad mano po sinjem jezeru tišine
železni oblaki, o, jaz pa grem,
grem, človek rdeči!
Povsod je tišina: na polju, na
nebu,
v oblakih, le jaz bežim, gorim
s svojim ognjem pekočim in
ne morem tišine doseči.
SREČKO KOSOVEL: UN COHETE ROJO
Yo soy un cohete rojo, me enciendo
y ardo y me apago.
Ay, ¡yo voy vestido de rojo!
Ay, ¡yo llevo un corazón rojo!
Ay, ¡yo tengo sangre roja!
Huyo sin cansarme como
si tuviera que cumplir conmigo mismo.
Y cuanto más huyo, más ardo.
Y cuanto más ardo, más sufro,
y cuanto más sufro, antes me apago.
Oh, yo, que me gustaría vivir para
siempre. Y
voy, hombre rojo, por el campo verde,
encima de mí, por el lago celeste de
silencio de
nubes de hierro, oh, yo me voy,
me voy, ¡hombre rojo!
Por doquier hay silencio: en el campo,
en el cielo,
en las nubes, sólo yo huyo, ardo
con mi fuego ardiente y
no puedo alcanzar el silencio
(Prevod Santiago Martín)
SREČKO KOSOVEL: OSTRI RITMI
Jaz sem zlomljen lok
nekega kroga.
In sem strta figura
nekega kipa.
In zamolčano mnenje
nekoga.
Jaz sem sila, ki jo
je razklala ostrina.
Ko da hodim
po osteh,
vedno hujša mi je
tvoja mirna bližina.
SREČKO KOSOVEL: RITMOS AGUDOS
Yo soy el arco roto
de un círculo.
Y soy la figura partida
de una estatua.
Y la opinión tácita
de alguien.
Yo soy la fuerza
quebrada por la agudeza.
Como si anduviera
sobre puntas,
cada vez se me hace más dura
tu tranquila cercanía.
(Prevod Santiago Martín)
La guitarra.
Empieza el llanto
de la guitarra.
Se rompen las copas
de la madrugada.
Empieza el llanto
de la guitarra.
Es inútil callarla.
Es imposible
callarla.
Llora monótona
como llora el agua,
como llora el viento
sobre la nevada
Es imposible
callarla,
Llora por cosas
lejanas.
Arena del Sur caliente
que pide camelias blancas.
Llora flecha sin blanco,
la tarde sin mañana,
y el primer pájaro muerto
sobre la rama
¡Oh guitarra!
Corazón malherido
por cinco espadas
Kitara
Oglasi se jok
kitare.Drobe se kelihi noči.
Oglasi se jok
kitare.
Tolažba vsaka
je zaman.
Utišati
je ni mogoče.
Joče monotono,
kakor joče voda,
kakor joče veter
v metežu snežink.
Utišati
je ni mogoče.
Joče zaradi daljnih stvari.
Zaradi proda vročega juga,
ki si belih kamelij želi.
Objokuje
strelico brez cilja,
večer brez jutrišnjega dne
in prvo mrtvo ptico
na drevesu.
O kitara,
o srce – s petero meči
smrtno ranjeno!
POETA EN LLUVIANA
Hoy me encuentro frustrado
porque no estás a mi lado.
La distancia, gran enemiga del amor,
nunca podrá con nosotros.
Aun así te echo de menos, sol.
ŽIVLJENJE
Vidim življenje.
Vidim ga.
Slutim ga.
A zaprta sem v kletki,
kletki svoje domišljije.
Ne pusti me,
ne morem poleteti.
A življenje vre v meni.
Nekoč bo počilo.
Nekoč bo odločilo,
kaj z mojim življenjem bo.
Tengo la guitarra,
estamos en la playa.
Yo te puedo ligar, o solo probar.
Pero no me gusta complicar,
me gusta besar.
Mira las estrellas en el cielo.
¿Las ves? Tan mucho yo te quiero.
DREVO
Drevo kot življenje,
življenje kot drevo.
Cveti, živi.
Drevo kot dom,
življenje v njem.
Živi, drvi.
Drevo kot ljubezen,
propad v njem.
Drvi, cveti.
Propade.
DOSEŽKI
• Medpredmetno sodelovanje znotraj
izmenjave,
• sodelovanje španskih in slovenskih dijakov
v pogovoru o pesmih;
• spodbujanje doživljanja lepote in tudi
lastnega umetniškega ustvarjanja;
• promocija slovenske literature, kulture in
jezika.
Descargar

4.1 medpredmetna literarna delavnica